بِمَكايِدِهِ 19 ، وَ نَصَبَ لِي شَرَكَ 20 مَصايِدِهِ 21 ، وَ وَكَّلَ بِي تَفَقُّدَ 22 رِعايَتِهِ ، وَ أَضْبَأَ 23 إِلَيَّ إِضْبَاءَ السَّبُعِ 24 لِطَرِيدَتِهِ 25 انْتِظاراً لِانْتِهازِ 26 الْفُرْصَةِ لِفَرِيسَتِهِ 27 ، وَ هُوَ يُظْهِرُ لِي بَشاشَةَ 28 الْمَلَقِ 29 ، وَ يَنْظُرُنِي عَلى شِدَّةِ الْحَنَقِ 30 . لغت : 1 - محكم كردى ، 2 - پشتوانه‌ام ، 3 - از بين بردى ، 4 - تيزيش ، 5 - او را گرداندى ، 6 - زياد ، 7 - برترى دادى ، 8 - پاشنه پا ، استخوان برآمده پا ( كنايه از پيروزيست ) 9 - او نشانه رفته بود ، 10 - برگردانده ، 11 - بهبودى ندارد ، 12 - كينه جوش آمده ، 13 - بدندان گزيد ، 14 - سرانگشتانش ، 15 - پشت كرد ، 16 - انجام نداد ، تخلف كرد ، 17 - گروهى از سپاهيانش ، 18 - طغيانگرى ، 19 - به حيله‌هايش ، 20 - دام‌ها ، 21 - شكارهايش ، 22 - جستجو كردن ، 23 - كمين كرده ، 24 - درنده ، 25 - به شكارش ، 26 - به دست آمدن ، غنيمت دانستن ، 27 - شكارش ، 28 - خوشحالى ، 29 - چاپلوسى ، 30 - خشم و عصبانيت تند . معنا : پس تو هنگامى كه مرا در اين وضعيت ديدى ، نصرتت را به من آغاز نمودى ، ( بدون اين كه از من كار خوبى ببينى ) به قدرتت پشتوانه‌ام را تقويت كردى ، و سپس تيزى او را بر من از بين بردى ، و او را بعد از آنكه تعداد زيادى در اطرافش بودند ، تنهايش ساختى ، و مرا بر او پيروزى و برترى دادى ، و آنچه او به سويم نشانه رفته بود همه را به خودش برگرداندى ، و بدون اينكه خشمش تسكين يابد و آتش كينه‌اش فرونشيند او را بازگرداندى ، كه نوك انگشتانش رابه دندان گزيد و پشت كرد در حالى كه سپاهش از وعده‌هايشان تخلف ورزيدند و از هم پاشيدند و چه بسيار طغيانگرى كه با حيله‌هايش به من ستم مىكرد و برايم دام‌هاى شكارش را بر پا نموده ، و با كنترلش در جستجويم بود ، تا از كارهايم آگاه شود ، و مثل درنده‌اى كه به انتظار بدست آوردن فرصت براى شكارش كمين نمايد در كمين من نشسته ولى در ظاهر با چهره خوشحالى تملق و چاپلوسى با من روبرو مىگشت و در باطنش با شدت خشم ، به من نگاه مىنمود .